ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και καθώς κάνω ανασκαφές στα παλιά μου αρχεία πέφτω σ’ ένα βιογραφικό της Κικής Δημουλά. “Γεννήθηκε”, γράφει, “στις 6 Ιουνίου του 1931”, πριν από 95 χρόνια και 2 ημέρες δηλαδή. Δεν μπορώ να πω ότι την εκτίμησα από πολύ νωρίς, όσο περνάει όμως ο καιρός, με αγγίζει όλο και πιο πολύ. Έτσι όπως μπαίνει το καλοκαίρι, ανατρέχω στα ποιήματά της ψάχνοντας στίχους καλοκαιρινούς. Μα έτσι όπως η Δημουλά γράφει συνήθως με γνώμονα τη μνήμη και τη νοσταλγία και με τρόπο μελαγχολικό, στα κείμενά της εμφανίζεται πολύ πιο συχνά το φθινόπωρο και ο χειμώνας παρά το καλοκαίρι. Ακόμα ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και καθώς κάνω ανασκαφές στα παλιά μου αρχεία πέφτω σ’ ένα βιογραφικό της Κικής Δημουλά. “Γεννήθηκε”, γράφει, “στις 6 Ιουνίου του 1931”, πριν από 95 χρόνια και 2 ημέρες δηλαδή. Δεν μπορώ να πω ότι την εκτίμησα από πολύ νωρίς, όσο περνάει όμως ο καιρός, με αγγίζει όλο και πιο πολύ. Έτσι όπως μπαίνει το καλοκαίρι, ανατρέχω στα ποιήματά της ψάχνοντας στίχους καλοκαιρινούς. Μα έτσι όπως η Δημουλά γράφει συνήθως με γνώμονα τη μνήμη και τη νοσταλγία και με τρόπο μελαγχολικό, στα κείμενά της εμφανίζεται πολύ πιο συχνά το φθινόπωρο και ο χειμώνας παρά το καλοκαίρι. Ακόμα ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και καθώς κάνω ανασκαφές στα παλιά μου αρχεία πέφτω σ’ ένα βιογραφικό της Κικής Δημουλά. “Γεννήθηκε”, γράφει, “στις 6 Ιουνίου του 1931”, πριν από 95 χρόνια και 2 ημέρες δηλαδή. Δεν μπορώ να πω ότι την εκτίμησα από πολύ νωρίς, όσο περνάει όμως ο καιρός, με αγγίζει όλο και πιο πολύ. Έτσι όπως μπαίνει το καλοκαίρι, ανατρέχω στα ποιήματά της ψάχνοντας στίχους καλοκαιρινούς. Μα έτσι όπως η Δημουλά γράφει συνήθως με γνώμονα τη μνήμη και τη νοσταλγία και με τρόπο μελαγχολικό, στα κείμενά της εμφανίζεται πολύ πιο συχνά το φθινόπωρο και ο χειμώνας παρά το καλοκαίρι. Ακόμα ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και καθώς κάνω ανασκαφές στα παλιά μου αρχεία πέφτω σ’ ένα βιογραφικό της Κικής Δημουλά. “Γεννήθηκε”, γράφει, “στις 6 Ιουνίου του 1931”, πριν από 95 χρόνια και 2 ημέρες δηλαδή. Δεν μπορώ να πω ότι την εκτίμησα από πολύ νωρίς, όσο περνάει όμως ο καιρός, με αγγίζει όλο και πιο πολύ. Έτσι όπως μπαίνει το καλοκαίρι, ανατρέχω στα ποιήματά της ψάχνοντας στίχους καλοκαιρινούς. Μα έτσι όπως η Δημουλά γράφει συνήθως με γνώμονα τη μνήμη και τη νοσταλγία και με τρόπο μελαγχολικό, στα κείμενά της εμφανίζεται πολύ πιο συχνά το φθινόπωρο και ο χειμώνας παρά το καλοκαίρι. Ακόμα ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και καθώς κάνω ανασκαφές στα παλιά μου αρχεία πέφτω σ’ ένα βιογραφικό της Κικής Δημουλά. “Γεννήθηκε”, γράφει, “στις 6 Ιουνίου του 1931”, πριν από 95 χρόνια και 2 ημέρες δηλαδή. Δεν μπορώ να πω ότι την εκτίμησα από πολύ νωρίς, όσο περνάει όμως ο καιρός, με αγγίζει όλο και πιο πολύ. Έτσι όπω...

Μουσικές σημειώσεις με εμφανείς εμμονές και απρόβλεπτες παραπομπές με τον Γιώργο Φλωράκη κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 08:00 στο Kosmos 93.6

Μουσικές σημειώσεις με εμφανείς εμμονές και απρόβλεπτες παραπομπές με τον Γιώργο Φλωράκη κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 08:00 στο Kosmos 93.6

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι το καλοκαίρι που έρχεται. Όταν ήμουν παιδί πίστευα ότι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού ήταν η μέρα που τελείωναν τα σχολεία ή η μέρα του πρώτου παγωτού ή η μέρα του πρώτου μπάνιου. Τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος -που φέτος συμπίπτει με την 1η Ιουνίου- είναι η μεγάλη πρόβα για το καλοκαίρι που ξεκινάει οριστικά στις 21 Ιουνίου. “Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή;”, όπως έγραφε στο δέκατο όγδοο σονέτο του ο Σαίξπηρ, μια μέρα χωρίς ούτε ένα σύννεφο, με τη θάλασσα ακύμαντη και πέρα μακριά στον ορίζοντα να ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι το καλοκαίρι που έρχεται. Όταν ήμουν παιδί πίστευα ότι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού ήταν η μέρα που τελείωναν τα σχολεία ή η μέρα του πρώτου παγωτού ή η μέρα του πρώτου μπάνιου. Τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος -που φέτος συμπίπτει με την 1η Ιουνίου- είναι η μεγάλη πρόβα για το καλοκαίρι που ξεκινάει οριστικά στις 21 Ιουνίου. “Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή;”, όπως έγραφε στο δέκατο όγδοο σονέτο του ο Σαίξπηρ, μια μέρα χωρίς ούτε ένα σύννεφο, με τη θάλασσα ακύμαντη και πέρα μακριά στον ορίζοντα να ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι το καλοκαίρι που έρχεται. Όταν ήμουν παιδί πίστευα ότι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού ήταν η μέρα που τελείωναν τα σχολεία ή η μέρα του πρώτου παγωτού ή η μέρα του πρώτου μπάνιου. Τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος -που φέτος συμπίπτει με την 1η Ιουνίου...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι το καλοκαίρι που έρχεται. Όταν ήμουν παιδί πίστευα ότι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού ήταν η μέρα που τελείωναν τα σχολεία ή η μέρα του πρώτου παγωτού ή η μέρα του πρώτου μπάνιου. Τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος -που φέτος συμπίπτει με την 1η Ιουνίου...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι το καλοκαίρι που έρχεται. Όταν ήμουν παιδί πίστευα ότι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού ήταν η μέρα που τελείωναν τα σχολεία ή η μέρα του πρώτου παγωτού ή η μέρα του πρώτου μπάνιου. Τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος -που φέτος συμπίπτει με την 1η Ιουνίου...

Μουσικές σημειώσεις με εμφανείς εμμονές και απρόβλεπτες παραπομπές με τον Γιώργο Φλωράκη κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 08:00 στο Kosmos 93.6

Μουσικές σημειώσεις με εμφανείς εμμονές και απρόβλεπτες παραπομπές με τον Γιώργο Φλωράκη κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 08:00 στο Kosmos 93.6

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και κάθε φορά που βρίσκομαι στο Δουβλίνο και κοιτάζω αυτόν που ο Μπέκετ θα ονόμαζε γκρίζο μολυβένιο ουρανό, εκείνον που αλλάζει συνεχώς μορφές πάνω από τον ποταμό Liffey, έρχεται στο μυαλό μου ο Τζέιμς Τζόις από το πρώτο κεφάλαιο του “Οδυσσέα”: “Εκείνη μ’ εμπιστεύεται, το ευγενικό...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και κάθε φορά που βρίσκομαι στο Δουβλίνο και κοιτάζω αυτόν που ο Μπέκετ θα ονόμαζε γκρίζο μολυβένιο ουρανό, εκείνον που αλλάζει συνεχώς μορφές πάνω από τον ποταμό Liffey, έρχεται στο μυαλό μου ο Τζέιμς Τζόις από το πρώτο κεφάλαιο του “Οδυσσέα”: “Εκείνη μ’ εμπιστεύεται, το ευγενικό...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και κάθε φορά που βρίσκομαι στο Δουβλίνο και κοιτάζω αυτόν που ο Μπέκετ θα ονόμαζε γκρίζο μολυβένιο ουρανό, εκείνον που αλλάζει συνεχώς μορφές πάνω από τον ποταμό Liffey, έρχεται στο μυαλό μου ο Τζέιμς Τζόις από το πρώτο κεφάλαιο του “Οδυσσέα”: “Εκείνη μ’ εμπιστεύεται, το ευγενικό...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και κάθε φορά που βρίσκομαι στο Δουβλίνο και κοιτάζω αυτόν που ο Μπέκετ θα ονόμαζε γκρίζο μολυβένιο ουρανό, εκείνον που αλλάζει συνεχώς μορφές πάνω από τον ποταμό Liffey, έρχεται στο μυαλό μου ο Τζέιμς Τζόις από το πρώτο κεφάλαιο του “Οδυσσέα”: “Εκείνη μ’ εμπιστεύεται, το ευγενικό...